Τις τελευταίες μέρες, η νευρική ανορεξία (ή αλλιώς ψυχογενής ανορεξία) αποτελεί κύριο θέμα συζήτησης στα μέσα ενημέρωσης, λόγω της θλιβερής είδησης του θανάτου της γνωστής παρουσιάστριας. Επειδή υπάρχει αρκετή ενημέρωση ως προς το τί είναι η νευρική ανορεξία, ας εστιάσουμε λίγο στο τί δεν ισχύει για τη συγκεκριμένη διαταραχή πρόσληψης τροφής.

Τί δεν ισχύει λοιπόν για την νευρική ανορεξία;

Η νευρική ανορεξία δεν είναι το να επιθυμεί κάποιος να είναι αδύνατος και να προσέχει τη διατροφή του. Το να ελέγχουμε το σωματικό μας βάρος και να προσέχουμε τον εαυτό μας, με σκοπό να ενισχύσουμε την υγεία μας είναι μία πολύ υγιής συμπεριφορά η οποία έχει πολλά οφέλη. Στη νευρική ανορεξία, ο απόλυτος έλεγχος του βάρους παίρνει το ρόλο του αυτοσκοπού και του στόχου ζωής.

Η νευρική ανορεξία, δεν προκαλείται από τα πρότυπα ομορφιάς του δυτικού πολιτισμού και την κουλτούρα των μέσων ενημέρωσης. Ερευνητικά φαίνεται οτι μπορεί να συνεισφέρουν στην συντήρηση της διαταραχής, αλλά η νευρική ανορεξία είναι παρούσα και σε πολιτισμικά πλαίσια που απέχουν πολύ από τα δυτικά πρότυπα. Επίσης,  η νευρική ανορεξία είναι μια διαταραχή που προσβάλλει και τον ανδρικό πληθυσμό, αν και σε μικρότερο βαθμό, για τον οποίο όμως τα πρότυπα δεν είναι η αδύνατη φιγούρα, αλλά το μυώδες σώμα.

Η νευρική ανορεξία δεν είναι διαταραχή της όρεξης. Η έλλειψη της όρεξης συνήθως έρχεται αργότερα, μετά την έναρξη της διαταραχής. Έτσι, το να μην έχει όρεξη να φάει ένα άτομο, χωρίς να συνυπάρχει έντονος φόβος οτι θα παχύνει, δεν είναι προγνωστικός παράγοντας της ψυχογενούς ανορεξίας. Αν υπάρχει σε κάποιο άτομο έλλειψη όρεξης χωρίς τον φόβο του να παχύνει, ισως αποτελεί μέρος μιας άλλης διαταραχής (π.χ. μείζων καταθλιπτική διαταραχή).

Τα αδύνατα άτομα δεν πάσχουν από νευρική ανορεξία. Το σωματικό βάρος από μόνο του, δεν συνιστά παράγοντα κινδύνου για την ψυχογενή ανορεξία. Το βασικότερο χαρακτηριστικό της ασθένειας, είναι η διαστρεβλωμένη αντίληψη για τον εαυτό και για το σωματικό βάρος. Έτσι, τα άτομα με νευρική ανορεξία, αξιολογούν τον εαυτό τους ή μέρη του εαυτού τους ως παχύσαρκα, παρά το γεγονός οτι μπορεί να είναι υπερβολικά αδύνατα.

Η ψυχογενής ανορεξία δεν είναι κάτι που κάποιος αποφασίζει να το έχει. Δεν είναι μια επιλογή ή ένας τρόπος ζωής (lifestyle). Αντιθέτως είναι μία διαταραχή, η οποία έχει αρκετά πολύπλοκη και πολυπαραγοντική αιτιολογία, που κάνει τον πάσχοντα να υποφέρει, καθώς στην ουσία επιδιώκει με εμμονή κάτι άπιαστο, ένα είδος ιδεατής εικόνας τη οποία ποτέ δεν επιτυγχάνει.

Επίσης, η νευρική ανορεξία δεν είναι μια κατάσταση στην οποία μπορεί κάποιος να περιέλθει κάνοντας δίαιτα, ή επιδιώκοντας μία θέση στα media. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει το ψυχολογικό υπόβαθρο που θα ενεργοποιήσει τη διαταραχή και αυτό συνήθως περιλαμβάνει διαστρεβλωμένες πεποιθήσεις  για τον εαυτό, δυσλειτουργικά στοιχεία της προσωπικότητας (συνήθως υψηλό ναρκισσισμό), πολύ έντονη ανάγκη υπερβολικού ελέγχου του σώματος, πιθανές τραυματικές εμπειρίες κατά την παιδική ηλικία.

Τέλος, η νευρική ανορεξία, και ειδικά στις σοβαρές εκδοχές της, δεν μπορεί να ξεπεραστεί μέσα από πίεση του ατόμου να φάει, ή με προσπάθειες καθησυχασμού οτι είναι ωραίο το σώμα του, ούτε περιμένοντας οτι θα περάσει από μόνο του το πρόβλημα. Χρειάζεται άμεση επαγγελματική βοήθεια από ειδικούς, και μάλιστα και στο ψυχολογικό, και στο βιολογικό επίπεδο, καθώς είναι η ψυχική διαταραχή με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα.

Άν κάποιος χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες για τη συγκεκριμένη διαταραχή και για την αντιμετώπισή της, βρίσκομαι στη διάθεσή σας και μπορείτε να επικοινωνήσετε ελεύθερα μαζί μου.